عکس یاشاسین آزربایجان یاشاسین تراختور
متن رنگی

http://aytam.1000charge.com/ خرید شارژ اینترنتی

بیز گلیروخ ای آسیا، تورکلرین ایفتیخارویخ، تیراختورون عاشقیوخ، هر تیمین بیز سروریوخ چوخلی زحمتلر چهدوخ، تا بو گونی بیز گوردوخ، آندولا اللها کی بیز، حقیمیزه ال تاپدوخ تک توپ پيش بيني مسابقات فوتبال به زبان سرخم خنديدي - انقلابه سبزت را به نظاره نشستم - در مرگ درياچه ام سکوت مکن - تا به وداع خليجت نخندم آلدیغمیز بیلگیلارا بو سایت یئنی دا فیلتر اولوب دی

نده : ماكولو هاراي

اندر حكايت كورش كبير و ماجراي بستني خوردن فرزندانش

مي‌پرسيدم چرا اين همه جمعيت و فشار و تقلا براي گرفتن يك بشقاب قيمه يا يك ليوان شربت؟ مي‌گفتند براي اينكه «نذري» است. مي‌پرسيدم چرا اين همه هجوم و بگير و بكش براي يك ظرف قورمه‌سبزي؟ مي‌گفتند براي اينكه «شفا» است. همه اينها درست.


اما اين واقعه را كه عكس‌هاي آن در چند روز اخير و با خفت و خوارداشت ايرانيان در بسياري از رسانه‌هاي جهان منتشر شده (جستجو كنيد: ice cream tehran) و اسباب تحقير و سرزنش ما را فراهم آورده، چگونه مي‌توان جواب داد و توجيه كرد؟ چگونه و با چه انگيزه‌اي ممكن است چنين جمعيت انبوهي از ملت سانتي‌مانتال بالاي شهر تهران در توچال بخاطر تصاحب يك بستني ليواني مجاني دست به اينچنين هجوم و فشار و لگدمال كردن يكديگر بزنند و همديگر را خفه كنند؟ اينجا كه نه پاي نياز مطرح است (كه هيچ نيازمندي اينچنين حقيرانه رفتار نمي‌كند كه خوراكي‌اي را جلويش بيندازند)، نه از گرسنگي است، نه بخاطر ثواب نذري است، و نه پاي شفاي ضامن آهو در ميان است.

پس چيست جز بيدار شدن غريزه نهفته غارتگري و تصرف مال مفت و آن ضرب‌المثلي كه مي‌گويد «از چوبه دار مجاني هم بايد بالا رفت»؟ به راستي اگر توضيح داده نمي‌شد، بيننده چنين عكسي تصور مي‌كرد كه اين جمعيت انبوه دست‌هاي خود را براي كدام آرمان والايي بالا برده‌اند؟

و جالب‌تر است اگر توجه كنيم كه چنين مطاعي را در اينجا نه مي‌توان ذخيره‌ و نگهداري كرد و نه مي‌توان حتي آنرا با خود برد. حداكثر بتوان يكي- دوتايي را همانجا خورد و از فيضش مستفيض شد.

 

ديدني‌تر بود اگر كسي بستني را توزيع نمي‌كرد و بستني‌ها را بر زمين مي‌نهادند تا هركس خود از آن بردارد. آنگاه مي‌ديديد و مي‌ديديم چه‌ ماجراها كه نمي‌شد. و ديدني‌تر بود اگر عكاسان حاضر در محل، از وضعيت محيط پس از رفتن اين قوم نجيبِ هميشه در صحنه عكس مي‌گرفتند: هزاران هزار قوطي و پوشك و چوب بستني با هزاران دستمال و كيسه نايلوني پراكنده در دامنه‌هاي محيط زيستي كه تا اين اندازه در حرف شعار حفاظتش را مي‌دهيم و خاكش را توتياي چشم و كيمياي هنر جهان مي‌پنداريم.

 

وقتي مردماني مرفه در انظار عموم و در برابر دوربين رسانه‌هاي دنيا براي يك ليوان بستني چنين كنند، مي‌شود تصور كرد كه وقتي مسلحانه و در ركاب كورش شهر ثروتمندي مثل بابل را «فتح» مي‌كرده‌اند و به آن همه مال مفت دست مي‌يافته‌اند، چه مي‌كرده‌اند./ رضا مرادي غياث آبادي

یارپاق لار :

دریافت کد نمایش تبلیغات حیدربابا یه سلام!