عکس یاشاسین آزربایجان یاشاسین تراختور
متن رنگی

http://aytam.1000charge.com/ خرید شارژ اینترنتی

بیز گلیروخ ای آسیا، تورکلرین ایفتیخارویخ، تیراختورون عاشقیوخ، هر تیمین بیز سروریوخ چوخلی زحمتلر چهدوخ، تا بو گونی بیز گوردوخ، آندولا اللها کی بیز، حقیمیزه ال تاپدوخ تک توپ پيش بيني مسابقات فوتبال به زبان سرخم خنديدي - انقلابه سبزت را به نظاره نشستم - در مرگ درياچه ام سکوت مکن - تا به وداع خليجت نخندم آلدیغمیز بیلگیلارا بو سایت یئنی دا فیلتر اولوب دی
 
 
تراكتور استقلال را در يك بازي يك طرفه تحقير كرد

تيم فوتبال تراكتورسازي با شكست استقلال جاي آبي پوشان را در رده چهارم جدول گرفت.

ديدار تيم‌هاي تراكتورسازي و استقلال از ساعت 15 در ورزشگاه يادگار امام تبريز با حضور بيش از 50 هزار تماشاگر آغاز شد كه اين ديدار در پايان با گل هاي دقيقه 39 فلاويو لوپز و ميلاد فخر الديني90+1 به سود تراكتورسازي به پايان رسيد.

قضاوت اين بازي برعهده سعيد مظفري‌زاده بود.. وي به محمد نصرتي و مهدي كياني از تراكتورسازي و حنيف عمران زاده از استقلال كارت زرد نشان داد.

تيم استقلال با اين نتيجه از 11 بازي همچنان 19 امتيازي شد و تراكتور با كسب اين 3 امتياز خانگي با 20 امتياز و تفاضل گل 7+ جاي استقلال را در رده چهارم گرفت.

امير قلعه نويي به دليل عمل جراحي روي پايش و توصيه پزشكان براي استراحت، همراه استقلال به تيربز نرفته بود.

تركيب تراكتورسازي:

عقيل اعتمادي،محمدنصرتي،مرتضي اسدي،مصطفي اكرامي،ميلادفخرالديني،قاسم دهنوي،مهدي كياني،مهدي كريميان،فلاويو لوپز(4+90 ژائو ويلا)،محمد ابراهيمي(86 سيد حسين حسيني) و آلفونسو گونزالس(82 سيد مهدي سيد صالحي)

سرمربي: توني اوليويرا

تركيب استقلال:

سيدمهدي رحمتي،حنيف عمران زاده،پژمان منتظري،علي حمودي( 82 ميثم حسيني)،هاشم بيگ زاده،امير حسين صادقي(26 ميثم بائو)،جي لويد ساموئل،خسرو حيدري،امين منوچهري،سياوش اكبرپور و ميلاد ميداوودي(46 آرش برهاني)

مربي: مجيد صالح



به گزارش گروه ورزش باشگاه خبرنگاران توزي اوليويرا پس از پيروزي تيمش مقابل استقلال در جمع خبرنگاران گفت: برد مقابل استقلال بسيار دلچسب بود و اين برد ما را در جمع تيم هاي بالاي جدول قرارداد ما تلاش مي‌كنيم اين روند خود را ادامه دهيم و بازي هاي بعدي را هم دست پرخارج شويم.

وي در پاسخ به سوال خبرنگاري كه پرسيد آيا شما برف تبريز را مي‌بينيد گفت: با اين برد و تعطيلات 20 روزه برف تبريز را هم خواهم ديد، من آماده ام اين جا كار كنم./آق



یاییلیب : شنبه 29 مهر 1391 | یازار : آنا وطن سوزو | بؤلوم : إدمان | 0 باخيش لار

شكست سنگين آبي پوشان در تبريز

به گزارش خبرنگار ورزشي باشگاه خبرنگاران حاضر در محل؛

** ديدار تيم هاي استقلال و تراكتورسازي با نتيجه 2 بر صفر به سود تراكتورسازي به پايان رسيد.

** ميلاد فخرالديني در دقيقه 90 دومين گل را براي تراكتورسازي به ثمر رساند.

** نيمه نخست بازي با نتيجه يك بر صفر به سود تراكتور سازي پايان يافت.

** فلاويو لوپز در دقيقه 39 بازي نخستين گل را براي تراكتورسازي به ثمر رساند.

** در يك صحنه بازيكن تراكتور مصدوم شد و بازيكنان استقلال توپ را با تاخير به بيرون زدند، همين امر باعث شد هواداران تراكتور سازي اعتراض شديدي به بازيكنان استقلال كنند.

** امير حسين صادقي مصدوم شد و نتوانست به بازي ادامه دهد تا ميثم بائو جاي وي را در زمين بگيرد.

** كرين پشت دروازه تراكتور دچار نقص فني شد كه مسئولان فني ورزشگاه آن را كنار نيمكت تراكتور تعمير كردند.
 
** با وجود اينكه 30 دقيقه از زمان آغاز بازي مي گذرد، همچنان بر تعداد تماشاگران افزوده مي شود.

** ديدار تيمهاي استقلال و تراكتورسازي راس ساعت 15 در ورزشگاه يادگار امام(ره) تبريز آغاز شد.

** در حالي كه نيم ساعت به آغاز بازي تركتورسازي تبريز و استقلال تهران از سري مسابقات هفته دوازدهم ليگ برتر فوتبال باقي مانده است، كماكان هواداران تبريز وارد ورزشگاه يادگار امام(ره) مي شوندو 30 هزار هوادار از يك ساعت قبل در ورزشگاه حضور دارند.

شايان ذكر است؛ هواداران تبريز خواستار حضور امير قلعه نويي در تبريز هستند و تأكيد مي كنند كه وي را دوست دارند و به او احترام مي گذارند.

لازم به ذكر است كه بهروان سرپرست مسابقات فوتبال و روغني دبير كميته انضباطي در ورزشگاه حضور دارند.

گفتني است: 200 تماشاگر استقلال نيز در ورزشگاه يادگار امام (ره) نظاره گر بازي تيم شان خواهند بود./آق


منبع: Traxtorchi.irدوستان باتوجه به مقاله نويسي اخير روزنامه نگاران وابسته و موضع گيريهاي آنها ( موضوع امنيت و...) و آشكار شدن طرز فكر پايتختيها نسبت به توركها و مخصوصا هواداران تيراختور ، بر آنيم تا راهكارهاي مناسبي براي بهبود بعضي از نقاط ضعف اين مجموعه بزرگ هواداري انجام دهيم.لذا در ذيل به مسائلي بصورت جز به جز اشاره مي شود و دوستان نيز مي توانند نظرات خود را در اين مورد ارائه بدهند تا اين بحث ها جامع تر و كامل تر شود تا انجا كه به آن آرماني كه مدنظرمان هست برسيم
براي رسيدن به يك آرمان بزرگ يا كوچك نخست بايد هدف را مشخص كرد، سپس براي رسيدن به آن هدف اول بايد مقدمه چيني كرد تا راه ها براي فعاليت و رسيدن به آن هدف هموار شود و سپس با سعي تلاش و بردباري سرانجام به آن آرمان بزرگ دست يافت:


1- هدف: «هوادار حرفه اي» كه مراتب آن بالاتر از مقام كنوني ما كه همانا هواداري پرشور است

2- درك هدف و تحقيق و بررسي راه هاي رسيدن به آن


هوادار حرفه اي يعني چه؟


من درك خود را از اين جمله در ذيل اينطور بيان مي كنم و از شما دوستان عزيزم كه اين مطالب را مي خوانيد در خواست مي كنم كه شما نيز نه در راستاي تاييد مطالب بنده بلكه در رابطه با بحث هاي كلي و جزئي در اين خصوص كه بنده به آنها اشاره نكرده ام اشاره كنيد تا در آخر به يك جمع بندي كلي برسيم و وارد بحث بعدي شويم....

هوادار حرفه اي به نظر بنده يعني، هواداري كه با حفظ شور و شادابي و ! نشاط لازم براي حمايت از تيم خود در تمامي اوقات بازي بايد داراي شعور اجتمايي بالايي باشد يعني درك بالايي از موقعيت فضا و مكان در تمامي اوقات حضور در استاديوم و حتي در مسير منتهي به استاديوم روز بازي و حتي روز هاي قبل از بازي و بعد ان را داشته باشد ...
براي مثال يك هوادار حرفه اي بايد روز هاي قبل بازي زمان بازي را دقيق بداند براي رفتن به استاديوم و اينكه از چه طريق به استاديوم خواهد رفت با چه كساني خواهد رفت؟
با خود چه چيزهايي به استاديوم خواهد برد چه زماني در استاديوم حضور خواهد داشت و چه شعارهايي خواهد داد ؟
اگر نا داوري درحق تيم شد ؟
اگر بازيكن حريف بي نزاكتي كرد به بازيكن حريف چه عكسالعملي بايد نشان داد؟ در برابر كم كاري بازيكن خودي چطور؟
تا چه حدي بايد در مقابل رفتار نامناسب هواداران خودي سكوت كند؟
نحوه اعتراض به هواداران احساسي كه زيد از كوره در مي روند چگونه و به چه نحوي باشد؟

هوادار حرفه اي بايد چشم و گوشش در برابر عوامل نفوذي بدخواهان و حتي هواداران احساسي و عصباني، باز باشد چه قبل از شروع بازي چه حين بازي و چه بعد از اتمام بازي
هواداراني هستند كه هنگامي كه تيم نتيجه نمي گيرد صندليهاي استاديوم را كه چه عرض كنم در و ديوار ، لوله هاي تاسيسات و .....را دشمن فرض مي كنند و عقده هاي خود را روي آنها خالي مي كنند هواداراني هستند كه مثل راديو ضبط هر چه كه بغل دستيشان شعار مي دهند بدون در نظر گرفتن معني آن و طبعات شنيده شدن آن توسط عوامل برگزاري، داور و يا بازيكنان خودي ؛با آنها هم صدا مي شوند. بعضيها بجز شعار دست به اقدامات ناهنجار ديگري هم مي زننده مثل پرتاب سنگ ،ميوه ،بطري آب و برف و يا آن سوتهاي معرف بازي قبل
دوستان بدون اينكه طبعات سوت زدن هاي با آن صداي گوش خراش و تمركز به هم زن آن كه موجب برهم زدن تمركز بازيكنان تيم خودمان هم شد اين كار را انجام دادند چه بسا اگر آن سوتها زده نمي شد لااقل بازي مساوي تمام مي شد. دوستان آن سوتها از كجا آمده بود!؟و چگونه سر از سكوها در آورده بودند! آن هم با آن تعداد زياد!؟
مشابه اين موارد در طي سالهاي گذشته با موضوعات مختلف براي به حاشيه بردن تيم و يا ايجاد سوژه براي خبر گذاريها و جو سازي منفي عليه توركها و تيراختور و خيلي از مسائل ديگر كه همگان از آنها مطلع هستند از سوي ناپاكان و بد خواهان چه از عناصر خودي و چه از عوامل غير خودي در ميان هواداران نفوذ كرده و چه بسا در اكثر موارد هم به اهداف پليدشان دست يافته اند ....

در آخر از تمامي كاربران گرامي درخواست مي شود نظرات و راهكارهايي را كه ما را به سمت حرفه اي بودن سوق مي دهد و از ايجاد تنش و حاشيه در ورزشگاهها جلوگيري مي كند را بيان نمايند تا به يك جمع بندي مطلوب دست يابيم.با تشكر


Traxtorchi.ir-yildrim7hgh؛در شرايطي كه تنها چند روز ديگر به ديدار حساس دو تيم تيراختور آذربايجان و استقلال تهران باقي مانده است و هواداران از اين بازي با نام ال كلاسيكو ياد مي كنند. فدراسيون فوتبال در اقدامي قابل پيش بيني ساعت 15 روز شنبه 29 مهر را براي برگزاري اين ديدار حساس اعلام كرد تا بدينوسيله تلاش كنند در ورزشگاهي كه تا حالا هيچ پرچم آبي اي به خود نديده و همواره پرچمها و شالهاي قرمز تيراختوري در آن به اهتزاز درآمده اند؛ جو آرام تري را براي تيم مهمان فراهم كنند چون اين بار ديگر نمي توانند از طريق داور نتيجه بازي را رقم بزنند.البته مسئولان باشگاه تيراختور براي اينكه به هواداران نشان دهند كه علاقه مندند تا هواداران بيشتري به ورزشگاه بيايند!! در يك اقدام غافلگيرانه با ارسال نامه اي به سازمان ليگ خواستار برگزاري اين ديدار در روز جمعه شد كه البته طبق پيش بيني ها مورد قبول قرار نگرفت تا باشگاه نيز بدينوسيله مثلا انجام وظيفه كند تا فردا كسي نگويد كه چرا اعتراضي در اين مورد نشد! از اين اقدامات صوري و الكي كه بگذريم مسئله اي كه باعث حساسيت بيش از پيش اين بازي شده حضور امير قلعه نوعي سرمربي فصل قبل تيراختور در روي نيمكت تيم استقلال است.
امير قلعه نوعي دو فصل پيش ؛ پس از اينكه با تيم سپاهان وارد ورزشگاه سهند شد و عظمت هواداران تيراختور و فرهنگ غني اين مردم را ديد لحظه اي درنگ نكرد و تصميم گرفت فصل بعد را در خدمت تيم تيراختور و هواداران بي شمارش باشد. همه چيز به خوبي پيش رفت و امير قلعه نوعي با استقبال بي نظير هواداران تيراختور وارد تبريز شد و از همانجا لقب امير پاشا روي زبانها افتاد مربي اي كه حتي به رغم استقلالي بودنش محبوبيت چنداني بين استقلالي ها هم نداشت به يكباره محبوبيتي باورنكردني بدست آورد. قلعه نوعي كه از لحاظ فني يكي از مربيان سرشناس ليگ بود با حمايت بي مثال هواداران توانست تيراختور را در شرايطي كه شايستگي قهرمان شدن را داشت به مقام دوم ليگ يازدهم برساند تا هواداران تيراختور پس از پايان آخرين بازي فصل پيش با اسكورت اتوبوس حامل بازيكنان و مربيان تيم ؛ خواستار ادامه همكاري او با باشگاه تيراختور شوند.

اما همه چيز آنطوريكه هواداران انتظار داشتند پيش نرفت و امير قلعه نوعي پس از سياه نمايي هاي فراوان به تيم استقلال بازگشت؛جدايي قلعه نوعي از تيراختور آن هم در شرايطي كه اين مربي بارها از امضاي قرارداد سفيد(شما بخوانيد 2 ميلياردي) با تيراختور سخن گفته بود باعث ناراحتي شديد هواداران تيراختور از اين مربي شد و در همان روزها برخي از هواداران احساساتي شده و عنوان كردند منتظر بازي تيراختور و استقلال خواهند بود تا حال امير قلعه نوعي را بگيرند همان كساني كه يادشان رفته بود كه روزي در ورزشگاهها فرياد امير پاشا امير پاشايشان گوش فلك را كر كرده بود!

آري امير قلعه نوعي همانطور كه از سوابقش پيدا بود به بهانه هاي ريز و درشت(بي پولي) كه در همه تيمهاي ليگ برتر خصوصا پرسپوليس و استقلال مشهود است از تيراختور رفت و بازيكناني نظير صادقي ، اكبرپور و توزي را نيز با خودش به استقلال برد تا به زغم خود يكي از رقيبان اصلي تيمش را تضعيف كرده باشد.ليگ دوازدهم شروع شد و استقلال كهكشاني با مربي كهكشاني ترش آنطور كه منتظرش بودند نشد و نزديكي امتيازات بالا نشينان جدول رده بندي باعث شد امير قلعه نوعي كه بخوبي مي دانست كمتر تيمي در ورزشگاه سهند ياراي ايستادگي مقابل با تيراختور و هوادارانش را دارد دست به دامان جنگ رواني هاي كثيف فوتبال ايران آن هم از نوع خودش شد و با استفاده از نفراتي كه سال پيش در تيراختور بودند جنگ رسانه اي خود را عليه تيراختور به راه انداخت تا در آستانه اين ديدار حساس بتواند بين هواداران تيراختور تفرقه بيندازد. اين مربي به خوبي واقف است كه نيمي از قدرت تيراختور روي سكوهاي استاديوم سهند است بنابراين با فرافكني هاي فراوان سعي داشت تا ابتدا قدرت هواداران تيراختور را خنثي كند سپس در بازي رو در رو نيز نتيجه دلخواهش را بدست آورد. اما اين مربي در محاسباتش يك چيز را فراموش كرده است! و آن عشقي است كه هواداران تيراختور به آذربايجان و تيراختور دارند كه نام آذربايجان را يدك مي كشد؛
امير قلعه نوعي و تمام زير دستان بله قربانگويش فراموش كرده اند كه تيراختور براي مردم آذربايجان فراتر از يك تيم فوتبال است و يادشان رفته كه تيراختور به سمبل عدالتخواهي مردم آذربايجان تبديل شده است و بغض سالها فرياد در گلو مانده اين مردم است كه در ورزشگاهها به فريادي بلند تبديل مي شود البته از فراموشي اين افراد ملالي نيست چون برايمان مهم نيست اما ما هواداران تيراختور چرا اين نكته مهم را از ياد برده ايم!؟
مگر ما هواداران تيراختور همواره ادعا نداشتيم كه براي ما نتيجه چندان مهم نيست و اتحاد ما هواداران همواره با فرياد ياشاسين آذربايجان در ورزشگاه نمايان مي شود!؟ بله نگارنده به عنوان يك هوادار عاشق به وطن و تيم وطنش روي سخنش با همه هواداراني است كه اين نكته مهم را فراموش كرده اند و انتظار استقبال آنچناني از قلعه نوعي را دارند!

اي هوادار بيدار باش و بدان كه شفق ها،كمالوندها،سردار جعفري ها،قلعه نوعي ها و ... روزي بوده و هستند و روز ديگر كه رفتني شده و رفتني خواهند شد اما تمدن و فرهنگ غني تو هيچ گاه از دفتر تاريخ پاك نخواهد شد.تو در حفظ اين فرهنگ مسئولي و نبايد بخاطر شخص يا اشخاصي از اين مسئوليت بزرگ شانه خالي كني! «اي هوادار مي داني كه فرق بين فرياد امير پاشاها ،فابرگاس ها ،كاسياس ها ،F14 ها و ... با فرياد آذربايجان ياشاسين چيست!؟ من مي گويم و تو هم حتما مي داني و قبول داري كه فرياد اولي فقط از زبان جاري مي شود به خاطر يك حس لحظه اي است كه زود هم فروكش مي كند اما فرياد دومي نه تنها از زبان بلكه از عمق وجود تو جاري مي شود و چنان حسي در آن آميخته مي شود كه گويي آن لحظه روي بلندترين نقطه دنيا ايستاده اي و خود ر ا فاتح دنيا مي داني و وقتي مي بيني كل ورزشگاه با تو و مثل تو اين عبارت دلنشين را فرياد مي زنند به بزرگي و عظمت خود پي مي بري .» بارها گفته ام آذربايجان فراتر از يك كلمه است آذربايجان رمز اتحاد ما است پس اي هم زبان! اي هم وطن! و اي هوادار! قلعه نوعي ها و جعفري ها را فراموش كن و اجازه نده بغل دستي ات تو را وادار كند به ندايي كه در قلبت وجود دارد بي اعتنا شوي بيا در كنار هم يك بار ديگر تجلي بخش فرهنگ ناب آذربايجان شده و اتحادمان را با رنگ قرمز و فرياد "آذربايجان ياشاسين" جلوه گر باشيم.


در پايان من هم سخن يك هوادار عاشق را تكرار مي كنم كه بسيار خوب اشاره كرده است:

«بيست و نه مهر؛همگي بياييم تا در كنار يكديگر،اين حماسه ها را تكراركنيم…بياييم و صداهايمان را يكي كنيم و فرياد (( ياشاسين آذربايجان )) سردهيم…يك روز هم كه شده به خاطر آذربايجان؛ از همه چيز بگذريم و بياييم….
بياييم تا يكبار ديگر “يادگار هواداريارها” را به”سهند آذربايجان” تبديل كنيم….»



یاییلیب : چهارشنبه 26 مهر 1391 | یازار : آنا وطن سوزو | بؤلوم : إدمان | 0 باخيش لار

تيراختور آزربايجان و استقلال ايران

يئلي گون /خزل آين /29

ساحات :00/15

جانلي يايين:

سهند شبكه سي

گوناز تي وي

ايران 3 شبكه سي

جام جم ايران 2و3

شبكه شما(سيزين شبكه ز)

 

 



یاییلیب : چهارشنبه 26 مهر 1391 | یازار : آنا وطن سوزو | بؤلوم : تاريخي | 0 باخيش لار
 

Qədim Azərbaycan şəhəri Təbriz

Azərbaycanın mədəniyyət mərkəzlərindən biri olan Təbriz qədim dövrlərdən etibarən strateji mövqeyinə və əlverişli iqlim şəraitinə görə qədim Şərqdə şöhrət qazanmışdır.Ən qədim dövrlərdən mühüm ticarət yolları Cənubi Qafqaz, İberiya və Qafqaz Albaniyasından Cənuba doğru – Beynəlnəhreyn və Hindistana gedən ticarət yolları bu şəhərdən keçib getmişdir.

Qərbdən uzanan ticarət yolları da Kiçik Asiyanı keçərək Təbriz şəhərində Beynəlnəhreyn və Hindistandan gələn yollarla birləşmişdir. Beləliklə Təbriz şəhərinin inkişaf etməsinə təsir göstərən mühüm amillərdən biri ticarət yolları olmuşdur.

Hələ Manna dövləti dövründə bu şəhər mühüm mərkəzlərdən biri olmuşdur. Assur mixi yazılarında şəhərin adı Tavreş kimi çəkilir və burada nəhəng qalanın olması qeyd edilir. Təbriz şəhəri Polibi, Diodor və Ptolomeyə görə Ovront dağının (Səhənd)ətəyində yerləşir.

Şəhər qırmızı rəngli torpağa sahib olan Eynal-Zeynal və yaxud Surxab yüksəkliyinin Cənubunda yerləşir. Bu ovalığın səviyyəsi Urmiya gölünün Şimal-Şərq bucağına tərəf getdikcə azalır. Eynal-Zeynal yüksəkliyi dəniz səviyyəsindən 1800 m hündürlükdə yerləşməklə bərabər, şəhərin Şimal-Qərbindən başlayaraq Qaradağ silsiləsini Səhənd dağı ilə birləşdirir.

Şəhərin Cənubunda dəniz səviyyəsindən 3547 m hündürlüyə malik olub, zirvəsi daim qarla örtülü olan Səhənd dağı ilə şəhər arasında təxminən 50 km məsafə var. Bu dağ qədim Assur mənblərində Uauş dağı adlandırılır.Dağın şimalında və şəhərin cənubunda yerləşən Yanıq adlanan təpələr, dəniz səviyyəsindən 500-600 m hündürdə yerləşir. Şərq tərəfdən şəhəri çox yüksək olmayan Sarı dağ (farslar bu dağı Zərdüguh adlandırır) əhatə edir. Şəhərin ərazisi dəniz səviyyəsindən 1350-1500 mm-ə qədər yeksəklikdə yerləşir. Beləliklə Təbriz şəhərinin ətrafında olan dağlar onu üzük qaşı kimi əhatə etmişdir.

Şəhər və onun ətrafının əlverişli təbii-coğrafi şəraiti, orada insan məskənlərinin hələ qədim dövrlərdən yaranmasına səbəb olmuşdur. Təbriz şəhəri və onun ətrafında olan əkin sahələri, habelə bağlar su ehtiyyatı az olan kiçik dağ çayları və arxlar vasitəsiylə suvarılır.

Lakin elə çaylar da vardır ki, onlardan yalnız ilin müəyyən dövrlərində istifadə etmək olur. Qalan dövrlərdə isə suyun tərkibində duz məhlulları çox olduğundan suvarılma işi çətinləşir. Belə çaylardan biri də Acıçay çayıdır. Bu çay Savalan dağının Şərq ətəklərindən başlanğıcını alaraq, Sərab mahalını suvardıqdan sonra Xanımrud mahalında İskəndərçayla birləşir və Təbriz şəhərinin Şimalından keçir. Acıçay Mayan, Axola, Baranlı, Satınlı və Şora kəndlərinin ərazisindən keçərək Urmiya gölünə tökülür.

Orta əsr müəllifi Həmdullah Qəzviniyə görə vaxtilə Təbriz şəhərinin ətrafında 600-ə qədər kəhriz mövcud olmuşdur. Qeyd etmək lazımdır ki, Azərbaycanda kəhriz suvarma sisteminin tarixi çox qədimdir.

Təbriz ərazisi kontinental əraziyə malikdir. Burada qışda tempratur -28, yayda isə 25/30 dərəcə olur.

Təbrizdə ən güclü zəlzələ 858 və 1042-ci illərdə baş vermiş və şəhəri yerlə-yeksan etmişdir. Mənbələrin verdiyi məlumta görə Təbrizdə 858-ci ildə baş vermiş zəlzələ nəticəsində şəhərdə 40 min nəfər adam həlak olmuşdur. Təbrizdə yerin xəfif tərpənməsini həmişə hiss etmək mümkündür. Bəzi alimlərə görə yerin belə tərpənməsinə səbəb vaxtilə Səhənd dağının vulkanik olmasıdır. Lakin Xanıkov bunu yer təbəqələrinin dəyişməsi ilə sübut etməyə çalışır.

Azərbaycanın təbii və coğrafi şəraitinin əlverişli olması bu ərazidə yaşayan əhalinin yaşaması üçün qədim zamanlardan gözəl imkan yaratmışdır.

Müasir Təbriz, Mərənd və Xoy şəhərlərinin yerləşdiyi ərazi Manna dövründə Sanqbitu adlanırdı. Bu ərazi Urmiya gölünün Şimal və Şimal-Qərb ərazisini əhatə edirdi. Xəzər dənizi ilə Urmiya gölü arasndakı ərazi – Təbriz və Miyanə rayonları Zikirtu adlanırdı. Sanqbitu və Zikirtu rayonları öz dövrlərinə görə inkişaf etmiş rayonlar idi. Bunu arxeoloji qazıntılar və yazılı məlumatlar da təsdiqləyir. Belə ki, Assur hökmdarı II Sarqonun Urartu dövlətinə yürüşü zamanı bu ərazi onun ordusunu un və şərabla, habelə yük və minik heyvanı ilə təmin etmişdi.

Bu ərazidə əkinçilik və maldarlıqla yanaşı sənətkarlq da inkişaf etmişdi. Ziviyə, Həsənli və Yanıqtəpədən əldə edilən arxeoloji materiallar bu ərazidə sənətkarlığı yüksək inkişaf etdiyini göstərir.

Təbriz şəhərinin tarixinin öyrənilməsi üçün Assur hömdarı II Sarqonun (e.ə. 722-701) eramızdan əvvəl 714-cü ildə Manna ərazisinə soyğunçu hücumunun və onun bu hücum haqqında verdiyi məlumatların böyük əhəmiyyəti vardır. Bu hücum zamanı yazılmış II Sarqonun kitabəsi, Manna və habelə Təbriz şəhərinin tarixinin öyrənilməsinə dair ən qiymətli sənəddir. Həmin kitabədə deyilir: ”Tarmakisdə əhəmiyyətli istehkamlar vardır. Burada yaradılan səddlər möhkəmdir. Həmin səddlər böyük xəndəklər vasitəsi ilə dövrəyə alınmışdır. Dövlət qoşunlarının əlavə qüvvəsi də burada saxlanılır. Eyni zamanda onların atları da burada bəslənilir. Ətraf rayonların əhalisi mənim qorxumdan buraya toplanmışdı. Mən bura hücum edən zaman əhali buranı tərk edərək susuz çöllərə qaçmağa məcbur oldu (susuz çöl dedikdə Muğan nəzərdə tutulur). Mən bu mahalı ələ keçirdim. Müdafiə istehkamı halına salınmış yaşayış yerləri arasında döyüşlərə başladım. Daxildə olan yaşayış yerlərinə od vurdum, qala sakinlərinin külli miqdarda olan ərzaqlarını yandırıb məhv etdim. Bundan başqa həmin qala ətrafında olan 30 kəndi də yandırdım.”

Tədqiqatçılar II Sarqonun kitabəsində qeyd edilən Tarmakis şəhərinin Təbriz olmasına şübhə etmirlər. Digər tərəfdən həmin kitabədə qeyd olunan Uşkaya qalasının müasir Üsküyə toponimi ilə bir mənşəli olması da diqqəti cəlb edən faktlardandır. Beləliklə II Sarqonun kitabəsi Təbrizin qədim dövr tarixi üzrə hələlik aşkar olunmuş yeganə mənbədir.

Lakin İran tarixçiləri şəhəri xeyli gəncləşdirərək onun orta əsrlərdə Abbasilər sülaləsindən olan Harun ər-Rəşidin hakimiyyəti dövründə inşa edildiyini yazırlar. V.F.Minorski qədim erməni dilli mənbələrə istinad edərək Təbrizin Abbasilərin hakimiyyətindən çox-çox əvvəl yarandığını qeyd edir. İran tarixçilərindən Məhəmmədhəsən xan Zinət “Zinət əl məcalis” və “Təqvime buldan “ adlı əsərlərinə istinad edərək Təbrizin Azərbaycanın böyük şəhərlərindən biri olduğunu və xalq arasında Toriz adı ilə məşhur olduğunu göstərir. Onun fikrincə qədim müəlliflər Azərbaycanın paytaxtının Kanza və yaxud Kanzak (Gəncək, Qazaka) olduğunu qeyd etmişlər. Qədim müəlliflər Təbriz şəhərini həm də Şahıstan adlandırırlar. Şahıstan iberdilli xalqlarda möhkəm, erməni dilində isə xəzinə deməkdir. Azərbaycanın qədim hökmdarları, sonra isə Sasani şahları öz xəzinələrini bu şəhərdə saxlayırmışlar.

Erkən orta əsr erməni dilli mənbələrdə Təbriz şəhəri həm də Davrij adlandırılır. Bu sözün mənası qrabarca (qədim erməni dili) qisasçı deməkdir. Erməni dilli mənbələrdə göstərilir ki, Arşakilər sülaləsindən olan Ərdəvan Ermənistan hökmdarı Böyük Xosrov ilə bir nəsildən (Ermənistan, Qafqaz Albaniyası və Atropatenada Arşakilər sülaləsinin kiçik qolları hakimiyyətdə olmuşlar.Böyük Xosrov da Ermənistanı idarə edən Arşaki əsilli hökmdardır.Tarixşünaslıqda Arşakilərin türk və parf mənşəli olması haqqında fikirlər var. Ayrıca parfların da türk mənşəli olması haqqında təkzibedilməz faktlar var.) və dost olduğuna görə biri digərinin müttəfiqi imiş. Sasani sülaləsinin banisi Ərdəşir əvvəl Ərdəvanın vəziri imiş. Lakin çox keçmədən o, Ərdəvana xəyanət edib onu öldürmüş, taxt-taca özü sahib olmuşdur. Bu xəbəri eşidən Ərdəvanın dostu və müttəfiqi Böyük Xosrov Ərdəşirdən qisas almaq üçün onunla on il müharibə etmişdir. Bu müharibədə bəzi hallarda Ərdəşirin üstün gəlməsinə baxmayaraq nəticədə Böyük Xosrov onu məğlub edərək Hindistana qədər qovmuşdur. Bu hadisədən sonra Böyük Xosrov eramızın 253-cü ilində Azərbaycanda bir şəhər salaraq onun adını Davrij qoymuşdur. Hər halda bu məlumat yarıməfsanəvi olsa da hələ Sasanilər dövründə Təbrizin bir şəhər kimi varlığını göstərir.

Orta əsr müəlliflərndən Yaqut Həməvi və Həmdullah Mustofi Qəzvini Təbriz şəhərinin əsasının qoyulması tarixini Abbasilər sülaləsindən olan Harun ər-Rəşidin bacısı Zübeydə xatunun adı ilə əlaqələndirirlər. Zübeydə xatun isitmə xəstəliyinə tutulmuş, guya Təbrizə gəldikdən sonra sağalmış və bununla əlaqədar olaraq o, bu yerdə şəhər salmaq əmrini vermişdir. ”Təb” fars dilində isitmə, ”riz” isə rixtən felindən olub tökmək deməkdir. Deməli, fars müəlliflərinin iddialarına görə Təbrizin lüğəti mənası isitməni müalicə edən deməkdir. Lakin bütün tarixi faktlar birmənalı şəkildə bu fikri rədd edir. Ən azından Təbriz bu sözün ilkin forması deyil.

Qeyd edək ki, Təbriz şəhəri yaxınlığında qazılmış qədim kəhriz indi də Zübeydə kəhrizi adlanır. Ola nilsin ki, Zübeydə xatunun əmri ilə bu şəhərdə bir sıra binalar tikilmiş və abadlıq işləri aparılmışdır və orta əsr müəllifləri də Təbrizin Zübeydə xatunun əmri ilə bina edilməsini qeyd edərkən qədim şəhərin bərpa edilməsini nəzərdə tutmuşlar. Lakin İran tarixçiləri əzəmətli şəhərin tarixini saxtalaşdırmaq üçün mənbələrin yalnış şərhindən istifadə etmişlər.

Təbriz qədim dövrlərdən Azərbaycanın paytaxtı olmaqla yanaşı, həm də atəşpərəstliyin mərkəzlərindən biri olmuşdur. Hazırda Təbriz yaxınlığında Allahu-əkbər dağı üstündə (Baba dağı yaxınlığında) möhkəm daş divarlara malik olan atəşgah binasının qalıqları saxlanlır. Bu atəşgah xalq arasında Zərdüşt peyğəmbər atəşgahı adı ilə məşhurdur.

Mənbələr və arxeoloji faktlar göstərir ki, Təbriz bir şəhər kimi heç də İran tarixçilərinin iddia etdiyi kimi orta əsrlərdə yox, eramızdan əvvəl birinci minillikdən etibarən yaşayış məntəqəsi kimi formalaşmışdır və bu şəhər haqqında ilk dəfə məlumat verən mənbələr qədim Assur mənbələridir. Bu mənbələrdə şəhərin adı Tarui və ya Tarmakis kimi qeyd edilir.

Şəhərin adı barədə mütəxəssislər yekdil qərara gələ bilməmişlər. Bəzi tarixçilər Tarui sözünün qədim türk dilində ikiqat qala mənasını verdiyini deyirlər. Tədqiqatçılar qeyd edirlər ki, bu ikiqat qala müasir Təbriz şəhərinin yerində olmuşdur. E.A.Qrantovskiyə görə müasir Təbriz sözünün tələffüzü özü-özlüyündə müəyyənləşdirir ki, bu ad göstərilən Tarui sözündən əmələ gəlmişdir.

XII—XIII əsr — Atabəylər dövlətinin paytaxtı olmuşdur.
1375—1468 — Qaraqoyunlular dövlətinin paytaxtı olmuşdur.
1469—1501 — Ağqoyunlular dövlətinin paytaxtı olmuşdur.
1501—1548 — Səfəvilər dövlətinin paytaxtı olmuşdur.

Daha sonralar Qacar sülaləsi dövründə İran vəliəhdinin qərargah şəhəri, 1905-1906 illərdə isə İran Konstitusiya İnqilabının mərkəzi olmuşdur.

Təbrizdə səkkizdən çox böyük muzey var:
Azərbaycan muzeyi Xomeyni xiyabanında
Ölçü muzeyi
Məşrutiyyə muzeyi bazarda
Şəhriyar muzeyi (rəhmətlik şair ustad Şəhriyarın evi) Məqsudiyyə məhəlləsində
Ustad Bohtuni muzeyi Lekler məhəlləsinde
Qacar muzeyi Şeşgilan məhəlləsində
Təbiət muzeyi Azadi xiyabanında, Abresanda
Bələdiyyə muzeyi saat (bələdiyyə) bürcunda










یاییلیب : چهارشنبه 26 مهر 1391 | یازار : آنا وطن سوزو | بؤلوم : تاريخي | 0 باخيش لار

Xaqani Şirvani

 


Haqqında:

Şairin adı İbrahim, atasının adı Əlidir. Orta əsr mənbələrində o, belə təqdim edilir: Əbu Bədil Əfzələddin İbrahim ibn Əli Nəccar ibn Osman ibn İbrahim Həqaiqi Həssanul-Əcəm Xaqani Şirvani. Burada Həqaiqi, Həssanul-Əcəm və Xaqani onun təxəllüsü, Əfzələddin ləqəbi, Əbu Bədil kunyəsi və Şirvani mənsub olduğu yerin adıdır.
Xaqani 1126-ci ildə Şamaxıda anadan olmuşdur. İlk təhsilini əmisindən almış və dövrünün müxtəlif elmlərinə dərin maraq göstərmişdir. Gənc yaşlarından yüksək şairlik istedadını göstərən Xaqani Şirvanşahlar sarayına dəvət edilir və orada böyük şöhrət tapır. Saray çəkişmələri və paxılların münasibəti nəticəsində şair həbs edilir. Daha sonralar Xaqani Yaxın Şərq ölkərərində səfərdə olmuş və təəssüratlarını poetik əsərlərdə vermişdir. Şair ömrünün son illərini Təbrizdə keçirmişdir. Xaqani 1199-cu ildə vəfat etmiş və Təbrizin "Şairlər qəbiristanlığı"nda dəfn edilmişdir

Həyatı:

Xaqani 8 yaşında atasıni itirmiş, dövrünün məşhur alim və həkimi olan əmisi Kafiəddin Ömər Osman oğlunun himayə və tərbiyəsi altında böyümüşdür.
Xaqani Şirvaninin Sənainin "Hədiqətül-həqiqət" əsərinin təsiri ilə "Həqayiqi" təxəllüsü ilə yazdığı şerlər ona şöhrət qazandırmışdır. 25 yaşında ikən Şirvanşahların məliküş-şüərası Əbül-üla Gəncəvinin dəvəti ilə saraya gəlmiş, onun qızı ilə evlənmiş, Əbül-ülanın ona verdiyi "Xaqani" təxəllüsü ilə şerlər yazmışdır.
Xaqani Şirvani klassik Şərq poeziyasının bütün janrlarında yüksək sənətkarlıq nümunələri yaratmışdır. Əsərləri tezliklə Yaxın və Orta Şərq ölkələrinə yayılaraq müasirlərinin diqqətini cəlb etmişdir. Bədxah saray şairlərinin haqsız hücumlarına məruz qalan Xaqani Şirvani 1156-cı ildə Məkkəyə ziyarət bəhanəsi ilə Şirvanı tərk etməyə məcbur olmuşdu. Xaqani Şirvani gizli surətdə Şirvandan getməyə cəhd göstərmiş, lakin I Axsitanın əmri ilə həbs olunaraq 1170-ci ildə Şabran qalasına salınmışdır. 7 ay həbsdə qaldıqdan sonra azad edilən Xaqani Şirvani, nəhayət, 1173-cü ildə ailəsi ilə birlikdə Şirvanı həmişəlik tərk edərək Təbrizə köçmüş, ömrünün sonunadək orada yaşamış və bu şəhərdə vəfat etmişdir. Təbriz yaxınlığında sonralar "Məqbərətüş-şüəra" adlandırılan Surxab qəbristanlığında dəfn olunmuşdur. Dahi Nizami Gəncəvi Xaqani Şirvaninin vəfatı münasibəti ilə mərsiyə yazmışdır.
Xaqani Şirvaninin ədəbi irsi zəngindir. Yaxın Şərqə səfərdən qayıtdıqdan sonra Xaqani Şirvani Yaxın Şərq ədəbiyyatı tarixində epik poeziyanın ilk görkəmli nümunələrindən hesab edilən "Töhfətül-İraqeyn" (1157) adlı məsnəvisini yazmışdır. Əsər dövrün sosial-siyasi şəraitini öyrənmək baxımından da əhəmiyyətlidir. "Mədain xərabələri" adlı məşhur fəlsəfi qəsidəsində müasirləri üçün maraqlı fikirlər irəli sürmüşdür. Xaqani Şirvani vətənpərvər şairdir. O, vətəni Şirvanı hüsnkar təbiətli, bolluq, bərəkət ölkəsi, şairlər ocağı kimi tərənnüm etmişdir. Azərbaycan ədəbiyyatı tarixində Qətran Təbrizi ilə başlanan qəzəl janrı Xaqani Şirvani və Nizami Gəncəvi yaradıcılığında kamillik dərəcəsinə çatmışdır. Cərəyan edən hadisələri real surətdə əks etdirməyə çalışan şair, saraylara nifrətini, xalqa yaxınlıq və sədaqətini, "Xaqani" deyil, "Xəlqani" olduğunu poetik bir dildə bildirmişdir. Xaqani Şirvani eyni zamanda mahir nasir olmuşdur. "Töhfətül İraqeyn" məsnəvisinə nəsrlə yazdığı müqəddimə və dövrünün məşhur adamlarına mənsur məktubları mürəkkəb bədii tərzli ifadəsi, təşbeh, istiarə, eyham və mübaliğələri ilə diqqəti cəlb edib.
Xaqani əsərlərini fars və ərəb dillərində yazsa da şerə gətirdiyi bir sira yeniliklərinə və ədəbi-bədii xüsusiyyətlərinə görə Azərbaycan məktəbini təmsil etmişdir.
Xaqaninin əsərlərinə Şərqin bir çox görkəmli şairləri nəzirələr yazmışlar. Şairin bədii irsinin öyrənilməsi ilə Azərbaycan, İran, Rusiya, Hindistan, Pakistan və Qərbi Avropa tədqiqatçıları məşğul olmuşlar. Azərbaycan alimləri akad. Həmid Araslı, Qafqaz Kəndli-Herisçi və Məmmədağa Sultanov şairin həyatını və yaradıcılığını öyrənməkdə dəyərli işlər görmüşlər.
Xaqaninin poetik əsərlərinin müəyyən hissəsinin Azərbaycan dilinə tərcüməsi M.Rahim, Ə.Vahid, M.Mübariz və başqalarına məxsusdur.
Əsərləri Hindistanda, İranda dəfələrlə çap edilmişdir. Yaradıcılığı 12-ci əsrdən tədqiqatçıların diqqətini cəlb etmiş, Azərbaycan, rus, Qərbi Avropa, İran, Türkiyə, Hindistan və s. ölkələrin şərqşünasları tərəfindən öyrənilmişdir.



Yaradıcılığı:
Xaqaninin zəngin ədəbi irsi 17 min beytlik lirik şerlər divani, "Töhfətul-İraqeyn" poemasından, bədii nəsrin maraqlı nümunələri olan 60 məktubdan ibarətdir. Divanındakı şerlər qəsidə, qəzəl, mədhiyyə, mərsiyə, rübai və s. ibarətdir. Onun ictimai-fəlsəfi məzmunlu əsərlərinə "Şiniyyə" və "Mədain xərabələri" qəsidələri, "Həbsiyyə" şerləri və "Töhfətul-İraqeyn" poeması daxildir. "Kitabi-Dədəm Qorqud" eposunun bizə gəlib çatmış əlyazma nüsxələrinin köçürülmə tarixi XVI əsrdə Dövrün ən böyük şairlərindən biri kimi tanınan Əfzələddin Xaqani yaradıcılığında diqqəti ən çox çəkən cəhət, hər beytdə, hər misrada özünü göstərən dərin obrazlılıq və elmilikdir.
İslam Şərqinin bir çox elmlərinə vaqif olan sənətkar bütün bunları quru, yorucu bir dillə yox, şirin, cazibədar, heyranedici poeziya dili ilə təqdim edir. Dövrünün elmlərini dərindən bilən Xaqani bəzən incə bir eyhamla bütöv əsərlərə sığa bilən fikir ifadə etmiş olur. Bəzən isə onun əsərlərində dövrünün şəriət xadimlərinin müəyyən etdiyi ehkamlarla uyuşmayan ezopdilli qənaətlər də irəli sürülür, poetik simvollardan geniş istifadə edilir.
Azərbaycan ədəbiyyatında ilk epistolyar məsnəvi sayılan "Töhfətül-İraqeyn" ("İki İraqın töhfəsi") (1156) poemasında da Xaqani bir sıra simvol və eyhamların köməyi ilə özü ilə mühiti arasında olan dərin ziddiyyətləri açıb göstərməyə nail olmuşdur. Bu baxımdan istər Xaqani, istərsə də Nizami yaradıcılığına dialektik inkişaf meyli xasdır. Bu şairlər təbiət və cəmiyyəti donmuş halda deyil, daim inkişaf və yüksəlişdə götürüb baxmağa güclü meyl nümayiş etdirirlər. Xüsusən Nizami yaradıcılığı bu baxımdan bütövlükdə dünya ədəbiyyatlarında özünəməxsus mərhələ təşkil edir. Xaqani Şirvani Şamaxıdakı saray mühitinin əzici təsirinə dözməmiş, Məkkəyə ziyarətə getdikdən sonra bir daha saraya qayıtmayaraq Təbrizdə məskən salmış və orada da vəfat etmişdir. Şairin məzarı Təbrizin Sürxab qəbiristanlığındakı "Şairlər məqbərəsi" adlanan yerdədir.
Xaqani həm də Azərbaycan ədəbiyyatında ən böyük lirik şairlərdən biri kimi tanınır. Onun qəzəl və rübailərində Azərbaycan poeziya məktəbinin ən yaxşı ənənələrinin əsası qoyulmuşdur. Xaqani yaradıcılığında Azərbaycan poetik məktəbinin öz əksini tapmış özəlliklərindən biri də türklüyə dərin məhəbbətdir. Sonralar Nizami yaradıcılığında bu xüsusiyyət özünün zirvəsinə çatmışdır.

Əsərləri:

Ey Xaqani, bu dünyada hər zaman,
Anan vermiş zəhmətilə sənə can.

Su, çörəyin qıt olsa da atmadın, -
Yurdun oldu bu əzablı, dar Şirvan.

Heç bir kəsə sən olmadın tüfeyli,
Kömək aldın allahdan nə anandan.

Sən oturdun kölgə kimi ananın
Cəhrəsinin kölgəsində anbaan.

Ey ağ qartal! Nə vaxtadək olacaq
Ana yurdu vücuduna aşiyan?

Nə vaxtadək, İsa kimi atasız, -
Ana ilə tanısınlar səni? Qan!

Bir dəfə də Xzır kimi yoxa çıx,
Bəsdir oldun ananla həmxaniman!

Sən qiymətli bir dürrsən, nədəndir
Oldun ana astanasından pünhan?

Sən ağıllı övladsansa dilə gəl,
Ana kimi özünü danla bir an.

Hər nə etsən ana haqqın unutma,
Bil, anandır sənə edər can qurban.

Bu ananın xatirinə, düşməndən
Gələn dərdə dözüb, sən ol mehriban.

Qorx o gündən, bir gün səni tək qoyub,
Əbədilik anan köçər dünyadan.


***

Çox ağırdır xasiyyəti mənim nəccar atamın,
Onu xalis yanar oddan yaratmış pərvərdigar.

Sanki ekiz doğulmuşdur Nəmrudun Azərilə,
Ona təlim verən usta olmuş Yusifi-nəccar.

Təbiəti: kərkisi tək, mahir olmuş yonmaqda,
Xasiyyəti, mişarı tək, yaman kəsib doğrayar.

Hər gün fələk sitəmindən o eyləyir şikayət,
Gecə Zühəl ulduzuyla səhərədək çarpışar.

Mərrix əgər olsa idi sakin birinci göydə,
Dərhal ona əl uzadıb, vurardı iki mismar.

Ağırlaşıb qocalıbdır, qıçlarını tutub yel
Başı isə dazlaşaraq, huşu pərsəng aparar.

Köhnəlmişdir lıkka kimi dərisində vücudu,
Əti sanki bədənində əprimişdir aşikar.

Nə üzündə səfası var, nə başında sevdası,
Hamımızın üzərində ağır bir yükə oxşar.

Yazıq anam mənbər kimi qısılmışdır bir küncə,
Minarə tək baş qaldırıb atam edir iftixar.

Zəmanənin mən ki belə ən layiqli oğluyam,
Osa mənim hünərimi özü üçün bilir ar.

Deyir: kaş ki, bu Xaqani bir toxucu olaydı,
Olmayaydı söz mülkündə belə qabil sənətkar.

Nə etməli, atam odur bir oğulam ona mən,
Ağ olmaram, o nə qədər eyləyərsə məni zar.

Axır mənə çörək verib bəsləmişdir birtəhər,
Böyük allah, qoru onu, bəlalardan çək kənar.


***

Bu göylər şahının lütfü mənə sayə salıb əlan,
Zavallı könlümə vermiş yeni qüvvət, yeni ruh, can.

Ürək dil açdı, şükr etdi ki, qurtardım fəlakətdən,
Nə yaxşı – söylədi canım – tükəndi möhnəti-zindan.

Belə olduqda şadlandım, nəhayət, arzuma çatdım;
Sənə qoy söyləyim indi qəribə bir gözəl dastan.

Gedib məğrib-zəminə bir kişi dərya kənarında,
Dararkən başını bir tük yerə saldı o, başından.

Köçüb sonra o, məqribdən, səyahət eylədi şərqə,
Bu müddət çox külək əsdi, yağışlar eylədi tufan.

Otuz il keçdi bu gündən, yenə səyyah gəlib qərbə,
Haman yerdən götürdü öz tükün, güldü bir az heyran.

Buna Xaqaninin halı, onun Abxazə ezamı
Necə çox oxşayır, bir bax, necə dövr eyləyir dövran.

Olub Abxaz ona məğrib, şahın dərgahı bir dərya
Zavallı canı bir tük tək düşüb qalmış ora nalan.

Əgər bir vaxt o da canın taparsa tük kimi təkrar,
Ona tənə edib, bir də gülərmi nanəcib düşman?

Olub indi mənə həmdəm səsi çaşbaş vuran bir ney,
Əlimdən öz neyimi, gör, necə aldı fələk asan.

Açılmış bir gün ağzıdır mənim ağzım bu gün yalnız,
Qızıl, yaqutla doldurmuş bütün dünyanı hər bir an.

Fəqət əfsus ki, gülməz könül Rey mülkü də alsa,
O, halbuki quru sözlə olardı nəşəli, xəndan.

Bu Kür Ceyhun olar, Tiflis Səmərqəndi qoyar dalda,
O vəqt ki, Tiflisə, Kürlə gələr Xaqani və xaqan.


***

Nə qədər ki, dövlət sənin qapındadır pasiban,
Açacaqdır qapısını sənə geniş asiman.

Qüreyşilər bayrağınla sənin səfərbər oldu,
Yəmanilər xəncərinlə sənin müzəffər oldu.

İnsaf sənin dəzgahına gəldi sevinc ilə, bax,
Zülmü sitəm astanadan qaçdı yaxa yırtaraq.

Fələk sənin qullarının qollarına baş əydi,
Ona görə fanilikdən azad oldu əbədi.

Öz qələmin rəng vermişdir məharətlə ruzgara,
Gecə, gündüz bu səbəbdən olmuş belə ağ, qara.

Söz Misrinin Yusifləri saflığına hər zaman
Nuş eyləyir mənaların badəsini durmadan.

Mənim bütün varlığımı bürümüşdür qəm, kədər,
Razılığın olmayınca, bu varlıqdan nə səmər?

Mənim yüksək qiymətimi təkcə bir sən bilərsən,
Simurğə də bu dünyada Cəmşid verə bilər dən.

Gözəl bilər bu mətləbi göy cəlallı hökmdar,
Mənim kimi yer üzündə tapılmaz bir sənətkar.

Baxma sadə bir xarratın oğluyam mən, bil, Azər
Xarrat idi, lakin oğlu Xəlil oldu peyğəmbər.

Bu sənətdə hər kəs məndən öyrəndi bir fəsahət,
Sonra gedib hazırladı mənə min cür fəlakət.

Bu təəccüb deyil, əgər bir qurşun almas qıra,
Hünər ona deyərəm ki, almas polad sındıra.

Gedən zaman bu dünyadan Sənai tək bir ustad,
Əvəz gəldim ona, atam mənə Bədil qoydu ad.

Boğazına gövhər tıxdım bu dünyanın nə qədər,
Onu aman deməyə də qoymadı bu gövhərlər.

Sən təbimin bağçasından istə təzə xurmalar,
Gedib hər bir yaramazın söyüdündən umma bar!

Hər an xurma ağacından boldu xurma dərərsən,
Yel əsərsə, kəpənəklər uçar fəqət söyüddən.

Əgər qəmdən qocalmışsa vücudum, nə eybi var? –
Mədhin ilə bu dünyanı təzələrəm aşikar!

Tərifini edən qəlbim sınsın gərək hər anda,
 


یاییلیب : چهارشنبه 26 مهر 1391 | یازار : آنا وطن سوزو | بؤلوم : تاريخي | 0 باخيش لار
 
شهر من تبريز ، شهر اولين ها
اولين چاپخانه در سال 1227 توسط شاهزاده عباس ميرزا در تبريز تاسيس شد و 12 سال بعد دومين چاپخانه در تهران تاسيس گرديد.
براي اولين بار كتب خارجي در تبريز ترجمه گرديد كه از آن جمله عبارتند از:
پطر كبير، شارل دوازدهم، اسكندر كبير
اولين رمان ايران به نام ((ستارگان فريب خورده- حكايت يوسف شاه سراج)) توسط ميرزا فتحعلي آخوند زاده در تبريز به رشته تحرير در آمد.
اولين دايرهّ المعارف توسط محمد رضا زنوزي تبريزي نوشته شد.
اولين كتابخانه عمومي توسط ميرزاحسن خان خازن لشگر در سال 1312 در تبريز تاسيس شد
اولين سينماي ايران پس از پنج سال از اختراع جهاني آن (توسط برادرن لومير)، در تبريز با نام سولّي(آفتاب) تاسيس گرديد
اولين نمايشنامه و تئاتر در تبريز به سال 1261 شكل گرفت.
اولين عكاسخانه توسط قاسم ميرزا در تبريز راه اندازي شد.
اولين فوتباليست شاغل در اروپا (بلژيك) به نام حسين صدقياني از اهالي تبريز در سالهاي 1309-1311 بهترين گل زن باشگاههاي اين كشور بود و در فينال جام باشگاههاي بلژيك با به ثمر رساندن سه گل باعث قهرماني تيم رويال شالروا اسپورتينگ كلوپ در مقابل تيم بروكسل گرديد.

در زمينه پزشكي:
- نخستين طبيب محصل فرنگ
- نخستين كتابهاي پزشكي
-نخستين آبله‌كوبي
- نخستين دانشكده پرستاري مامائي
- نخستين دندانهاي مصنوعي
- اولين عمل قلب باز
- پيوند قلب برروي سگها

و نخستين عمل پيوند كليه توسط دكتر جواد هيات در سال 1347 در تبريز به انجام رسيد.
اولين هوانورد ايراني به نام كلنل محمد تقي خان پسيان از اهالي تبريز بود.
اولين كارخانه اسلحه و مهمات در شهر تبريز بنا نهاده شد.
اولين كارخانه چيني سازي در شهر تبريز ساخته شد
اولين كارخانه توليد برق در اين شهر و اولين خياباني كه در آن از چراغهاي برقي استفاده شد خيابان چراغ گازي تبريز بود
اولين ضرابخانه ماشيني و انتشار اسكناس از فعاليت هاي اين شهر اولين ها بود.
اولين شهر ايران كه صاحب تلفن شد تبريز بود.
اولين انجمن زنان در تبريز توسط صاحب سلطان خانم تشكيل گرديد.
اولين بلديه و نظميه پليس مردمي و شهرداري ايران متعلق به تبريز است
اولين مهمانخانه توسط ميرزا اسحق خان معززالدوله در تبريز پذيراي مهمان گرديد.
اولين مدرسه كر و لال ها توسط جبار باغچه بان و اولين مدرسه نابينايان توسط يك ميسيون آلماني و اولين مدارس حرفه اي و بازرگاني توسط محمدعلي تربيت و اولين كودكستان توسط ابوالقاسم فيوضات در تبريز بنا گذاشته شد.
اولين پايگاه لرزه نگاري در تبريز (شهر زلزله خيز) بنا گذاشته شد.
 



یاییلیب : چهارشنبه 26 مهر 1391 | یازار : آنا وطن سوزو | بؤلوم : تاريخي | 0 باخيش لار
در دنيا حدود 40 ملت داراي ادبيات حماسي هستند كه تركان سرآمد تمام اين ملل مي باشند ، بطوريكه تركان حماسه هايي از قبيل ماناس متعلق به تركان قرقيز ، آلپاميش متعلق به تركان قزاقي ، اوغوزنامه و دده قورقود و كوراوغلي متعلق به تركان اوغوز و اويغور را خلق كرده اند كه سرآمد ديگر ملل حماسه ساز جهان هستند . براي روشن تر شدن موضوع حماسه هاي ماناس ، مهابهاراتاي هندي ها و شاهنامه را باهم مقايسه مي كنيم . منظومه ي ماناس مبارزه ي ماناس قهرمان تركان را با چيني ها و مغولان را در بر مي گيرد كه حداقل داراي 1000.000 بيت مي باشد (1 ) درحالي كه مهابراتا كه به سانسكريت هندكي نوشته شده حداكثر داراي 440.000 بيت است و شاهنامه ي فردوسي فقط حداكثر 60.000 بيت را در بر مي گيرد . حال اگر يك مقايسه ي دو دو تا چهارتا داشته باشيم خواهيم ديد كه منظومه ي ماناس كه حداقل ابيات آن در نظر گرفته شده است 5/2 برابر منظومه ي مهاباراتا و 17 برابر شاهنامه است ، لازم به ذكر است كه ماناس فقط يكي از حماسه هاس تركان مي باشد . ( 1 ) 1 – هفته نامه ي شمس تبريز شماره ي 45 ص 5 مقاله ي دكتر فيض الهي وحيد يازان : كامران فريدوني كشكولي

یاییلیب : چهارشنبه 26 مهر 1391 | یازار : آنا وطن سوزو | بؤلوم : تاريخي | 0 باخيش لار

كشف استخوان سگ در سقف آرامگاه كوروش!
سايت "ميراث آريا" وابسته به سازمان ميراث فرهنگي طي خبري مدعي شد كه قطعه استخوان پيدا شده در سقف آرامگاه كوروش متعلق به يك قلاده سگ بوده است.
به گزارش خبرنگار مهر، مدتها پس از انتشار اخبار مربوط به مرمت غيرعلمي و غيراصولي آرامگاه كوروش توسط مرمتگران سازمان ميراث فرهنگي در سال گذشته ، كشمكش بر سر علمي بودن يا نبودن آن همچنان ادامه دارد.
در آخرين اقدام ، سازمان ميراث فرهنگي متن نامه اي با عنوان "اعتراض جمعي از باستان شناسان و مرمتگران اين سازمان نسبت به عملكرد خبرگزاري مهر" را منتشر كرده است.
از جمله موارد مطرح شده در اين نامه موضوع پيدا شدن يك قطعه استخوان سگ در سقف آرامگاه كوروش بوده است! بر اساس ادعاي سايت خبري اين سازمان " كارشناسان پس از بررسي*هاي بيشتر به اين نتيجه رسيدند كه اين استخوان قطعه*اي از استخوان بدن يك سگ بوده است. "
اين در حالي است كه اساساً خبرگزاري مهر هيچگونه قضاوتي درباره اين استخوان نكرده بود و تنها با ارائه پرسشي خواستار پاسخ به اين سئوال هاي مشخص شده بود كه "آيا درباره اين استخوان مطالعاتي انجام شده است؟ اين استخوان الان كجاست؟ آيا اين استخوان نمي توانسته فرضيه دفن كوروش در سقف آرامگاه را تقويت يا حتي رد كند؟"

 


استخوان پيدا شده در سقف آرامگاه كوروش كه براي اولين بار خبرگزاري مهر تصوير آن را منتشر كرد
جالب توجه اينجاست كه در همان زمان حسن راهساز سرپرست تيم مرمت آرامگاه درباره اين استخوان و سئوال خبرگزاري مهر گفته بود: "در همان دوره*اي كه دكتر سامي كار مرمت را انجام مي*داده تيم بنايي*اش با استفاده از نردبان بالا مي*رفته*اند و غذاي خود را نيز همان بالا روي سقف مي*خورده*اند. بنا آمده غذايش را خورده و استخوان و بقاياي غذا را درون حفره*ها ريخته، حالا من بگويم اين استخوان كوروش است؟! اين استخوان حيواني بوده است نه انساني."
با اين همه آنچه كارشناسان مرمت و ميراث فرهنگي را به كنكاش وا مي دارد اين است كه اساساً استخوان سگ در سقف آرامگاه كوروش چه مي كرده؟ چگونه يك قطعه از استخوان سگ به سقف محصور از سنگ چند هزار ساله آرامگاه كوروش راه يافته است؟ آيا درباره اين استخوان آزمايشات مربوط به ساليابي صورت گرفته يا نه؟ و اين قطعه استخوان متعلق به كدام دوره تاريخي بوده است؟
خبرگزاري مهر ضمن استقبال از پاسخگويي به سئوالات طرح شده و توصيه مسئولان سازمان ميراث فرهنگي به تعامل و رفتار قانوني براي آگاهي افكار عمومي ، اميدوار است تا سازمان ميراث فرهنگي بررسيهاي علمي، آزمايشگاهي و ساليابي خود را درباره چگونگي كشف اين موضوع در اختيار اذهان عمومي به منظور رفع هرگونه شبهه قرار دهند.
علاوه بر اين كارشناسان مرتبط با اين خبرگزاري پس از گذشت ماهها از بي پاسخ ماندن 28 سئوال علمي طرح شده در اين خبرگزاري همچنان منتظر پاسخ سئوالات خود هستند.



توهين علني به تركها در روزنامه آفتاب يزد

روزنامه دوم خردادي آفتاب يزد در شماره 1580 روز پنج شنبه بيست خرداد و در صفحه ((خليج فارس)) خود گزارشي موهن را با عنوان (( آذربايجاني ها ترك نيستند)) به نقل از ((ميراث خبر)) به چاپ رسانده كه با اعتراضات و عكس العمل هاي شديد مردم آذربايجان و ترك هاي سراسر ايران روبه رو شده است.

اين گزارش غرض آلود و تحريك آميز چنين شروع مي شود: (( سالهاست كه آذربايجاني ها را ترك و زبان آنان را تركي خوانده ايم و اين ترك گفتن ها تا بدان جا پيشرفته كه امروز عده اي از آذربايجاني ها خود را ترك مي پندارند.))

به نظر گزارشگر فقط عده اي از آذربايجاني ها خود را ترك مي پندارند آنهم به علت اينكه مردم ايران سالها آنها را ترك و زبانشان را تركي خوانده اند و اگر مثلا آنها را هندو مي خواندند آنها خود را هندو مي پنداشتند.

در ادامه اين گزارش كه منبع آن ((ميراث خبر)) ذكر گرديده آمده است (( ترك خطاب كردن نا آگاهانه مردم به ايرانيان ساكن در آذربايجان به اين پندار دامن زده كه مردم اين استان ترك اند و در سال هاي اخير موجي از پان تركيست ها در اين خطه از سرزمين ما بوجود آمده اند)). يعني 70 ميليون جمعيت ايران از نظر شخص گزارشگر ما نا آگاه و نادان هستند كه مانند شخص وي، آذربايجانيان و ديگر تركان ايران را ترك نمي دانند و اين ترك خطاب كردنشان باعث گرديده كه موجي از پان تركسيت ها در سرزميني به ارث رسيده از كوروش و داريوش به ايشان بوجود آيد.

اين گزارش مدعي است كه (( نخستين كسي كه پي برد زبان آذربايجان تركي نيست احمد كسروي بود.)) و سپس به معرفي اثر اين اسلام ستيز و ضد ترك شناخته شده پرداخته كه به تازگي توسط انتشارات خورشيد آفرين تجديد چاپ گرديده است. كشف و يا درستر بگوييم اختراع زبان آذري پس از هزاران سال توسط احمد كسروي و آنهم درست در سال به تخت نشستن رضا شاه ضد آذربايجان (1304) و ارتقاي وي به سمت هاي بزرگي چون رياست دادگستري چندان عجيب نيست و نيز قتل او در سال 1324 توسط برادران امامي از فداييان اسلام به علت جسارت وي به اسلام و مذهب تشيع درس عبرتي است براي رهروان نژادپرست كسروي كه همزمان به موازات يكديگر دشمني با اسلام و تركان سيف الاسلام را تبليغ و تشويق مي نمايند.

در ادامه دكتر يدالله منصوري عضو هيات علمي فرهنگستان زبان و ادب فارسي با ديدگاهي غير علمي و فارس گرايانه مدعي شده كه: (( در دوره صفويه و به دستور شاه اسماعيل صفوي و شيخ صفي الدين اردبيلي زبان تركي زبان رسمي و ديواني آذربايجان شد و از آن زمان اين زبان رفته رفته جايگزين زبان بومي شد)). وي همچنين در جاي ديگري با نقل اين مطلب از كسروي كه: ((بهترين راه شناخت نژاد يك قوم زبان ايشان است)) به نقض ادعاهاي خويش در رابطه با ترك نبودن و تركي نبودن نژاد و زبان آذربايجاني ها پرداخته است.

دكتر محسن ابوالقاسمي استاد دانشگاه تهران نيز به تفسيري مغاير با اصول زبانشناسي و بي سابقه از اصطلاح (( تركي آذري)) دست زده كه از طرف مجامع علمي و دانشگاهي براي بازشناختن تركي رايج در آذربايجان وديگر ايالات ايران و جمهوري آذربايجان با تركي استانبولي معمول در تركيه به كار ميرود. وي دشمني خود را با هويت تركان آذربايجان اينگونه نشان مي دهد (( در اثر تسلط اتابكان و ايلخانان و قره قويونلو و آغ قويونلو در آذربايجان، از زبان تركي و فارسي و آذري زباني به وجود آمده كه تركي آذري ناميده شد. اين زبان به تدريج تا زمان صفويه جاي زبان آذري را كه زبان ايراني بود گرفت)). ابوالقاسمي بدين ترتيب و با غرض ورزي كه شايسته يك استاد دانشگاه نيست كلمه آذري را كه مخفف كلمه آذربايجاني است و مفهوم جغرافيايي دارد به شكل يك زبان ساختگي كه از نظر وي ايراني يعني فارسي است تحريف و مصادره به مطلوب مي نمايد. وي و همفكران ايشان چرا مشخص نمي كنند كه سلسله هاي ترك كه هزار سال بر اين كشور حكمراني كرده اند مانند غزنويان، خوارزميان، سلجوقيان، اتابكان، ايلخانان، قره قوينلوها و آق قويونلوها و صفوييان كه اتفاقا بر ديگر نقاط ايران و خاورميانه بيشتر از آذربايجان حكومت كرده و پايتخت اكثر آنها خارج از آذربايجان امروزي بوده است به چه علتي زبان آن مناطق و كشورها را به زبان تركي تبديل نكرده اند؟!

مگر تبديل يك زبان ملت به زبان ديگر آنهم در آن دوران و با امكانات ابتدايي به اين آساني بوده كه امروزه و در عرض اين 80 سال حكومتهاي مختلف و با اين امكانات گسترده آموزشي و رسانه اي و اجبار و تحميل و تحقير تئوريسين هاي فاشيستي نتوانستند زبان شيرين و خدادادي و مظلوم مردم آذربايجان را به فارسي تبديل نمايند؟! در ثاني به فرض محال هم اگر مردم آذربايجان زبان تركي را قبول كرده اند حتما زباني كاملتر و مفيدتر و شيرينتر از زبان خيالي آذري فارسي بوده و الا چه علتي داشته كه زبان مانوس خود را فراموش كنند؟!

فرهنگستان زبان و ادب فارسي كه حزينه آن از بودجه بيت المال و ماليت پرداختي تمام مردم كشور و از جمله 30 ميليون ترك ايراني تامين مي شود علاوه بر اينكه تنها به يكي از زبان هاي ايراني اختصاص داده شده و به آن ارائه خدمت مي نمايد گويا وظيفه دارد به تخريب و تضعيف زبان نصف جمعيت ايران (تركي) اتفاقا سومين زبان دنيا از نظر غنا بعد از انگليسي و فرانسوي و از نظر تعداد متكلمين زبان اول جهان اسلام است بپردازد.

عضو فرهنگستان مذكور، بدون اينكه نگراني خاصي بر حسب وظيفه علمي و انساني خود از تضعيف و محدود شدن زبان تركي هموطنانش داشته باشد با سماجت غرض آلودي از نابودي زبان خيالي به نام آذري سخن مي گويد (( تركي پنداشتن زبان مردم آذربايجان خطاست. زبان آذري يك زبان ايراني است كه در حال احتضار است و شايد بتوان با اجراي شيوه هاي پژوهشي و زبانشناختي از زوال آثار و بقاياي آن جلوگيري كرد و اين زبان را از مرگ حتمي نجات داد)). منصوري علاوه بر آشنا ساختن خوانندگان با افراد تركي ستيز معروفي مانند منوچهر مرتضوي رئيس دانشگاه تبريز در رژيم شاه و يحيي ماهيار نوابي استاد دانشگاه مذكور در آن زمان، ايراني را معدل و مساوي فارسي در گرفته و نظرات نژاد پرستانه، ترك ستيزانه و توسعه طلبانه بي سابقه اي ارائه مي كند و نشان مي دهد كه وي ذاتا دشمن زبان و فرهنگ تركي در هر كجاي جهان است: ((گذشته از زبان، از نظر نژادي و قومي نيز مردم اين منطقه و مردم جمهوري آذربايجان ايراني اند. حتي مردم تركيه اصالتا نژاد ترك نداشته اند و مغلوب فرهنگ چيره شدند تا جايي كه امروزه خود را ترك نژاد مي پندارند.))

مردم آذربايجان و تركان ايران از اين ناراحت هستند و نمي توانند اين سياست يك بام و دو هوا را هضم كنند كه چرا در روزگاري كه با آوردن خليج عرب در زير اصطلاح خليج فارس و آنهم در داخل پرانتز در يكي از مجلات جغرافيايي كشورهاي غربي، اين مسئله به اصلي ترين موضوع يك كشور اسلامي و اخبار و رسانه هاي آن تبديل مي شود و به بهانه اي براي توهين به مسلمانان عرب هموطن و خارج كه در چهار سمت خليج فارس ساكن هستند و حتي شوراي عالي انقلاب فرهنگي در اين مورد موضع گيري كرده و روزي را به نام خليخ فارس براي ثبت در تقويم رسمي كشور تصويب مي نمايد و نمايشگاه هاي متعدد فرهنگي و هنري توسط وزارت خانه هاي مختلف از جمله ارشاد، امور خارجه براي ثبت نام خليج فارس برگزار مي گردد و از طرف ديگر (( ميراث خبر)) كه ارگان رسمي خبري سازمان ميراث فرهنگي است و يكي از ارگان هاي دولتي به شمار مي رود به توليد خبرهاي نژادپرستانه و فارسگرايانه كه با اصول حقوق بشر، اسلام، قانون اسالسي و تعريف جمهوري اسلامي مخالف است مي پردازد؟ آيا توهين به هويت دها انسان مسلمان و تعريف نام، هويت و زبان خدادي آنها كه خداوند در قرآن آنرا از آيات الهي دانسته- به اندازه خليج فارسها براي مسئولان كشور، سازمان هاي فرهنگي، سياسي و امنيتي اهميت ندارد كه به آن اعتراض كرده و مانع تكرار آن در آينده حداقل از جانب دستگاه هاي دولتي و بهره گيران از بودجه ملي باشند؟!

چرا فرهنگستان زبان و ادب فارسي كه به ناحق بر خلاف عدالت و مساوات اسلامي بر سرنوشت زبان هاي رايج در ايران مسلط شده و فقط بودجه خود را علاوه بر احياي زبان فارسي كه تنها يكي از زبان هاي ايران است، صرف ضديت با زبان تركي و تخريب آن و تغيير و تحريف نام هاي تركي اماكن جغرافيايي، كه نمونه اخير آن تبديل نام 102 جزيره درياچه اورميه به فارسي است، مي نمايد؟! آيا اين اقدامات خلاف اصول صريح قرآن كريم (( ان اكرمكم عندالله اتقيكم)) و فرمايش بنيانگذار جمهوري اسلامي ايران كه مي فرمايد: (( در اسلام ملي گرايي نيست)) نيست؟! چرا عده اي در نظام مقدس جمهوري اسلامي مي خواهند بعد از گذشت ربع قرن از انقلاب شكوهمند اسلامي، اين نظام را به سوي آپارتايد، ملي گرايي فارس، نژادپرستي و باستان گرايي آريايي و در يك كلام جومهوري فارس – آريايي ببرند! آيا نمي انديشند كه رهاساختن و بازگشت به دست نژادپرستان آريايي در توهين به ديگر ساكنان ايران، هويت هاي مظلوم و مستضعف را به فكر دفاع از موجوديت خود و يا يافتن راه هاي نجات به هر طريق ممكن مي اندازد! چگونه است كه در يك كشور اسلامي رفتن به قلعه بابك در آذربايجان حرام و بابك مدافع سرزمين خويش ملحد و ضددين معرفي مي گردد ولي رفتن به تخت جمشيد و زيارت قبر كوروش و داريوش آتش پرست و مجوس در فارس – كه تمام ملتهاي همسايه را به بند و تسخير كشيده و خود به ازدواج خواهر و مادر و محارم ديگر مي پرداخته اند- تبليغ و ترغيب مي شود و هزينه هاي سرسام آوري از بودجه كشورهاي اسلامي به تبليغ و مرمت آنها اختصاص داده مي شود به طوري كه حتي يكي از كانديداهاي رياست جمهوري نيز سفر تبليغاتي خود را از آنجا شروع و مراسم سوگند تبليغاتي در آنجا برگزار مي نمايد. با سقوت رژيم منحوس پهلوي خبرگزاري رسمي شاهنشاهي كه ((پارس)) ناميده مي شد جاي خود را به خبر گزاري ((جمهوري اسلامي )) مي دهد ولي بعد از طي ربع قرن دوباره خبرگزاري (( فارس)) كه شكل پررنگ و عريان ((پارس)) مي باشد به ميدان مي آيد. اكثريت قريب به اتفاق شركت هاي دولتي و غير دولتي محصولات آنها از خودرو گرفته تا تلويزيون و آلمنيوم و نفت و پتروشيمي و ميادين نفتي نام (( پارس)) به خود مي گيرد كه منشانه اي باشد از كشيده شدن كشور به سوي ملي گرايي فارس و نژادپرستي. از بانك هاي خصوصي پارسيان گرفته تا هتل هاي زنجيره اي سازمان دولتي تامين اجتمايي در سراسر كشور كه همگي به نام ((پارس)) يكي از اقوام ساكن و غالب بر ايران، مزين گشته اند. مثلث شوم و نژادپرستانه ي ((آريا، پارس و پرشيا)) مشقات آنها تمام ظهن و فكر جوانان نا آگاه ايراني را پر كرده و آنها را از وحدت اسلامي و انسان دوستي و دانش طلبي و ترقي و پيشرفت به سوي خوابهايي كه استعمارگران براي اين مملكت ديده اند سوق مي دهند. به جاي اينكه ظهن خلاق جوان ايراني را به توليد و كشف و اختراع و قطع وابستگي از خارج عادت دهند خودروي پژوي فرانسوي داخل را ابتدا با نام پرشيا ((وطن فارس زبانان)) سپس پارس (( فارس زبان)) و اخيرا با نام آريان ((آريايي و نجيب، گويي اينكه غير آريايي ها نجس هستند)) وارد بازار كشور مي كنند و اين محصولات را به نمايشگاه و جلوه گاه ملي گرايي فارسي تبديل مي نمايند. نمايش آرش كمانگير را كه مربوط به افسانه ي فارسي زبانان قبل از اسلام و دوران جاهليت مي باشد و هيچ ربطي به اسلام و كشورهاي اسلامي و كل ساكنان ايران ندارد در بازيهاي (مسابقات) كشورهاي اسلامي در تهران به اجرا در مي آورند و فردوسي عرب ستيز، ضد ترك، زن ستيز و داستان پرداز آتش پرستان و مداح شاهان و خالق شاهنامه را به سمبل ملي ايران كثير المله و اكثرا شيعه مذهب تبديل مي نمايد و نام و مجسمه او را در خيابان ها، ميادين و ساختمان ها تحميل مي كنند. در سازمان ارتباطات اسلامي كه هدف آن تبليغ و گسترش اسلام و ارتباط با كشورهاي اسلامي است شوراي گسترش زبان فارسي راه مي اندازد و از بودجه امكانات آن به جاي برقراري ارتباطات اسلامي، براي گسترش زبان فارسي به غير فارس زبانان و برگزاري كلاس ها و دوره هاي پر هزينه براي اساتيد و دانشجويان زبان فارسي سو استفاده مي نمايند در برنامه بيست ساله توسعه كشور جايگاه مشخصي براي گسترش زبان فارسي (( را براي فارس زبان كردن تركان )) در نظر گرفته مي شود در حالي كه براي گسترش اسلام و صدور انقلاب اسلامي كه اساس وظيفه انقلاب اسلامي بوده در اين برنامه ها جايگاه مشخصي وجود ندارد. در تمام هشت سال حكومت اصلاحات نام مقبول و شناخته شده ي درياي خزر به بهانه اينكه تركي است در تمام كتب درسي و نقشه ها تبديل به درياي مازندران مي گردد كه تنها در سال آخر دولت خاتمي نام درياي خزر در داخل پرانتز و در زير نام جديد درياي مازندران قرار مي گيرد. همه اينها در حالي صورت مي گيرد كه يك مسلمان ترك شيعه مذهب ايراني براي انتخاب يك نام تركي ميراث گذشتگان براي فرزند خويش بايد متحمل مشكلات زيادي شده و هفته ها بايد دوندگي كند چرا كه در دفترچه ي اسامي موجود در اداره ثبتد احوال فقط نام هاي همچون ساسان، سامان، اردشير، كامبيز، ماندانا، آتوسا، كتايون، منوچهر، هوشنگ، هرمز، كوروش، داريوش و … وجود دارد كه به اصطلاح فارسي بوده و مربوط به شاهان هخامنشي، ساساني، اشكاني و يا نام هاي موجود در شاهنامه فردوسي مي باشند و گذاشتن نام هاي تركي به بهانه اينكه ايراني (( مساوي فارس)) نيستند و در دفترچه ثبت احوال وجود ندارند جلوگيري مي شود.

صاحب نظران بر اين عقيده اند كه مهمترين خطري كه كشوري را تهديد مي كند تعريف نادرست و يك طرفانه و فارسي گرايانه از وحدت ملي است به گونه اي كه اگر عوامل وحدت ملي در چيزهاي ديده شوند كه در بين مردم ايران مشترك نباشد اين وحدت به بنبست خواهد رسيد به نظر آنها مهمتريت عوامل وحدت بخش مردم ايران مي توان دين اسلام، جغرافياي واحد و اقتصاد مشترك باشد و تقليل عوامل وحدت افرين به زبان فارسي – كه تنها يكي از زبان هاي رايج در اين كشور مي باشند- علاوه بر ايجاد تصوير نژاد پرستانه از وحدت ملي در بيت هموطنان كه اكثرا غير فارس زبان مي باشند باعث تضعيف حسن ايراني بودن و دشمني اقوام با يكديگر و قوم غالب خواهد شد. اينگونه تلقي از وحدت ملي بر اساس زبان فارسي به جاي دين مبين اسلام كه در دوره سازندگي بنيان نهاده شده در دوره اصلاحات به اوج خود رسيده و به تضعيف باورهاي موضوعي و اعتقادات اسلامي، موجب تضعيف حسن وطن دوستي و گرايش به كشورهاي همسايه و همزبان مي گردد. دولت جديد كه خود بر اساس شعار تبعيض به حكومت رسيده لازم است با از بين بردن تبعيض زباني، فرهنگي و اقتصادي موجود در كشور با به رسميت شناختن هويت هاي مختلف غير فارس از جمله توركي در تحكيم وحدت مردم مسلمان ايران بكوشد. در درجه اول، صاحبان افكار نژادپرستانه و آريا محور كه بازماندگان رژيم پهلوي هستند و در طي دوران شانزدن ساله سازندگي و اصلاحات وارد دستگاه هاي فرهنگي و سياسي و از جمله وزارت خانه هاي علوم، آموزش و پرورش، فرهنگ ارشاد اسلامي، وزارت امور خارجه و سازمان هاي ميراث فرهنگي، صدا و سيما، برنامه و بودجه، فرهنگستان زبان و ادب فارسي، بنياد ايران شناسي و غيريه شده اند تصويه نمايد. فرهنگستاني همانند زبان فارسي براي زبان تركي تاسيس نموده و كانال هاي سراسري راديو و تلويزيون كه همگي به زبان فارسي برنامه پخش مي نمايند بر اساس عدالت علوي در بين اقوام ساكن در ايران تقسيم كند و اجازه تحصيل به زبان تركي در تمام مقاطع تحصيلي و دانشگاه ها در كنار رسمي و اارتباطي فارسي داده شود. امكانات اقتصادي و بيت المال به طور مساوي بين مردم ايران، فارغ از قوميت و زبان تقسيم گردد و اجازه توهين و تحقير به هيچ يك از اقوام ساكن در اين كشور كه شناسنامه ايراني دارند و يا به قول مولوي متقازيان ((يا برادر ديني تو هستند يا در آفرينش مانند تو هستند)) داده شوند.

تنها در اين صورت است كه مي توان به تعالي و ترقي ايران اسلامي اميدوار بود و در قرن بيست و يك كه عصر ناسيوناليسم و ملي گرايي و تجزيه كشورهاي چند قومي و كثير المله نام گرفته از فروپاشي كشور بزرگمان براستسي آخرين امپراتوري متحد اسلامي باقي مانده از ميان تمام امپراتوري هاي چند قومي است جلوگيري كرد. در پايان براي اينكه خوانندگان عزيز به عمق اهانت گزارش ((ميراث خبر)) مندرج در روزنامه آفتاب يزد پي ببرند و عكس العمل هاي مسئولان، مطبوعات و سازمان هاي مدافع حقوق بشر در قبال چاپ گزارش همانند آنها منتها براي اينكه ديگر از اقوام ايرا بسنجند ابتدا گزارش مذكور را با تغيير اندكي در پي مي آوريم: (( سالهاست كه اصفهاني ها، شيرازي ها، كرماني ها و يزدي ها را فارس و زبان آنها را فارس خوانده ايم و اين فارس گفتن ها تا بدانجا پيشرفته كه امروز عده اي از اصفهاني ها، شيرازي ها، كرماني ها و يزدي ها خود را فارس مي پندارند. فارس خطاب كردن نا آكاهانه مردم به ايرانيان ساكن در اصفهان، شيراز ، كرمان و يزد به اين پندار دامن زده كه مردم اين استان ها فارس اند و در سالهاي اخير، موجي از پان فارسيست ها در اين خطه ار سرزمين، بوجود آمده اند…

 

 



یاییلیب : شنبه 15 مهر 1391 | یازار : آنا وطن سوزو | بؤلوم : إدمان | 0 باخيش لار

برنامه اين هفته نود به پايان رسيد و تيم تراكتور سازي از بين دو ميلون و پانصد هزار نفر شركت كننده در نظر سنجي انجام گرفته فقط دويست هزار راي آورد! اين در حالي است كه تراكتور در نظر سنجي مشابهي كه چند ماه پيش از طريق همين برنامه صورت گرفته بود بيش از پنجاه در صد كل آرا را به خود اختصاص داده بود . خبرها حاكي از آن است كه اس ام اس هاي ارسالي از شهرهاي آذربايجان يا خطا داده و يا ارسال نشده است . جالب تر اين كه وقتي با همان موبايل و همان سيم كارت به گزينه اي به غير از گزينه شماره 3 ( يعني تراكتورسازي ) اس ام اس زده ميشد ، پيام ارسال شده و پيغام هميشگي برنامه نود براي شما ارسال ميشد .

لااقل در طول اين فصل ديده ايم كه خيل عظيم طرفداران تراكتور در ورزشگاه ها با آنچه كه در نظر سنجي اين هفته برنامه نود ديديم كاملا مغاير است . به هر حال مشكلي براي ارسال اس ام اس هاي ارسالي به گزينه 3 وجود داشت كه باعث رنجيده خاطر شدن طرفداران پر شمار اين تيم شده است و مسلما در نتيجه آرا هم تاثير مستقيم داشته است.



تراكتورسازي تبريز، نه يك تيم فوتبال صرف كه پديده‌اي اجتماعي و قابل مطالعه در تمام تاريخ فوتبال ماست. تيمي كه محبوبيت خارق‌العاده‌اش را هيچ‌كس تا شروع اين ليگ باور نمي‌كرد. تيمي كه حالا، لقب پرطرفدارترين را بدون خونريزي به خود اختصاص داده و جالب اينكه هواداران سنتي استقلال و پرسپوليس نيز واكنش خاصي به اين مساله ندارند، چرا كه شور، حال و  اشتياقي كه در تبريز پيرامون اين تيم وجود دارد، هرگز در مورد تيم ديگري ديده نشده، حتي زماني كه بازي‌هاي وسط هفته پرسپوليس با علي پروين، 40،30 هزار نفر را به ورزشگاه مي‌كشاند.

از اين منظر، تراكتورسازي يك ظرفيت بزرگ و يك موقعيت ايده‌آل براي فوتبال ايران محسوب مي‌شود؛ فوتبالي كه البته به هيچ وجه برنامه خاصي براي استفاده از اين موقعيت نداشته است. تا چندي پيش، هواداران تراكتور از جاده‌هاي خاكي منتهي به ورزشگاه رنج سفر به جان مي‌خريدند و حالا بعد از آسفالت شدن جاده‌هاي اطراف استاديوم يادگار امام، بايد ناز راننده‌گان اتوبوس را بكشند تا زورچپان به دروازه تبريز برسند...

اين يك واقعيت است كه نشانه‌هايي از وضعيت عمومي ضعف مديريت را به رخ مي‌كشد؛ سال‌هاست ادعاي بيشترين ظرفيت جذب گردشگر را داريم، سال‌هاست خود را با استعدادترين مي‌خوانيم اما به قول يكي از سياستمداران، آنقدر در توليد علم كوتاهي كرده‌ايم كه هنوز بايد دلخوش به گذشتگاني مثل بوعلي‌سينا باشيم و در پس همه حرف‌هايي كه درباره توسعه، صنعتي‌شدن و استفاده از منابع كشاورزي آن شده، هنوز اتكاي شديدي به درآمد نفت داريم.

مثال‌هايي از اين دست بسيار است. تصورش را بكنيد كه تراكتورسازي با اين ظرفيت در اختيار يك سيستم حرفه‌اي مديريتي و ورزشي بود. اين اشتياق ثروتي خالص است؛ مثل نفتي كه از دل زمين به بيرون فوران مي‌كند. حكايت ما اما شبيه همان دوستي است كه به هواي  جمع كردن پول  ريخته شده روي زمين به تهران آمده بود و در روز اول وقتي  اتفاقي يك هزار توماني را كنار خيابان ديد با خود گفت امروز خسته‌ام، باشد براي فردا...



یارپاق لار : 1

دریافت کد نمایش تبلیغات حیدربابا یه سلام!